Bura mənim dünyamın sadəcə bir hissəsinin əksidir...

суббота, 7 марта 2015 г.

Uşaqlığımızın parkı...

Yadımdadı biz balaca olanda atam bizi bura aparırdı.Əcəmi metrosu yaxınlığında yerləşən bu parkdakı atraksiyonların bizə verdiyi xoşbəxtliyi indi heçnə verə bilməz.Bura bizim evə yaxın yerləşirdi bəzən atamın son qəpiyinə qədər pulunu xərclətdirərdik sonra evə gəzə-gəzə dönərdik.Atam bizi çox sevərdi ( Elə indi də elədir sadəcə indi maddi ehtiyaclarımızı ona hiss etdirəcək yaşda deyilik yalnız mənəvi dəstəyi bizimlədir çox şükür onun varlığına)
İndi buranı belə baxımsız görüb duyğulandım.Bizim dövr başqa idi.Biz belə şeylərlə xoşbəxt olurduq.İndiki dövrün balacaları isə İphone aldırır,kompyuterlə xoşbəxt olur əyləncə yerləri də glamour əyləncə mərkəzləridir,Megafundır və bu kimi bahalı yerlərdir hansı ki hər atanın cibinə uyğun deyil və nə yazıq ki,indi valideynlərini puluna görə sevən uşaqların dövrüdür.O uşaqlar ki,onların bizim qədər nə xoşbəxt "uşaqlığı" yoxdu nə də atraksiyona minib xoşbəxt olacaq saf qəlbə sahib deyillər,maalesef...Zaman bahalı şeylərlə mənəviyyatı ucuzlaşdıran insanlar yaradır.Və indi pulu olan ataların dövrüdür,qəlbi olanların yox...Allah köməyi olsun bu tip insanların.
Şəkilə gəlincə isə bacım Vusalani daha çox darıxdırdı mənə.Həmişə o sürürdü mənsə yanında otururdum.Boyum balaca olduğundan ayağım pedala çatmırdı smile duyğusu