Biri
vardı biri yox idi.Bir Şahzadə var idi.Ailəsinin sevimlisi,dostlarının ən çox
istədiyi insan idi.Gözəl idi,hər şeyi vardı.Bir qızın Tanrıdan arzu etdiyi nə
varsa o sahib idi hamısına.Bir istəyi vardı həyatının sevgisini tapmaq.Bir gün
gəzməyə çıxarkən bir Çobanla təsadüfən tanış olur.Çoban çox yaraşıqlı olur
Şahzadə gözlərini çəkə bilmir ondan.Söhbət edirlər və çoban qarşısındakı
xanımın Şahzadə olduğunu öyrənir lakin qızın sadəliyi onu cəlb edir.Şahzadə ona
nömrəsini verir və harda yaşadığını deyir.Əslində Şahzadə bilirdi evdə onun
hansı oğlanla tanış olduğunu bilsələr bu sevginin sonu olmayacaq.Lakin Şahzadə
vurulur çobana.Çoban bütün gecəni Şahzadəyə mesaj yazır.Şahzadə bütün gecə
çobanla bağlı xəyallar qurur.Bu sevgi böyüyür hər gün.Şahzadə hər boş vaxtı
olduqca çobanla görüşür.Onu ən bahalı restoranlara aparır,dadlı yeməklərə qonaq
edir,maşınında gəzdirir.Çoban bilir ki,bunları əslində o şahzadə üçün etməlidi
lakin o həm də bilir ki,şahzadə onu olduğu kimi qəbul edib.Şahzadə dostlarına
ondan bəhs edir lakin dostları onun çoban olduğunu və şahzadə üçün heç nə edə
bilməyəcəyini başa salmağa çalışırlar.Şahzadə heç kimi dinləmir sevgilisinə hər
gün daha çox bağlanır.Bir il keçir şahzadə evdə sevgilisindən bəhs edir onun çoban olduğunu deyir və ailəsindən
də onu olduğu kimi qəbul etməklərini valideynlərindən bəzən dava edərək bəzən
xahiş edərək istəyir.Valideynləri çobanı qəbul edirlər.Yaraşıqlı,boylu-buxunlu
çoban artıq şahzadənin dostlarını da fəth edir.Mədəni davranışı ilə hər kəsi “ələ
alan” çoban şahzadənin qəlbində hər gün böyüməyə başlayır.Şahzadə onunla
evlilik xəyallarə qurur,gəlinlik mağazalarının yanından keçəndə gülümsəyir,uşaq
əşyaları görəndə sevgilisini xəyalına gətirərək ana olmaq arzularını dünyasında
böyüdür hər keçən gün.Şahzadə çobanın ad günündə ona öz evlərinin yanında
torpaq sahəsi hədiyyə edir.İşə düzəlməyinə dəstək olur və başlayərlar şahzadəylə
gələcək evlərini tikməyə.Şahzadə ona bəzən ona ev əşyalarından nəyisə hədiyyə
edir.Beləcə ev başa çatır.Çobanın ad günündə şahzadənin atası ona maşın hədiyyə
edir.Artıq onlar 2 ildən çox bir-birini sevirlər.Şahzadə onu hər bayram öz ailəsinin
qohumlarının yığışdığı bahalı restoranlara aparır,gözəl geyimlər alır çobanın heç
kimdən pis görünməsinə ya da aşağıda olmasına imkan vermir.Çoban artıq şahzadənin
tam ailəsinə daxil olur və hər kəs bilir ki onlar evlənəcəklər.VƏƏƏ STOP!!!Bir
gün şahzadənin rəfiqəsi çobanın hansısa klubda fahişələrlə əyləndiyini telefona
çəkərək şahzadəyə göstərir.Çobanın əynində şahzadənin hədiyyə etdiyi geyimlər,qol
saatı,onlar klubdan çıxır çoban şahzadənin atasının hədiyyə etdiyi avtomobilə
fahişəni mindirərək harasa yollanırlar.Şahzadə pərişan olur.İnanmaq istəmir
lakin görüntü ona çox ağır gəlir.Beləcə bu fakt təstiqlənir və Şahzadə çobana hədiyyə
etdiyi heç nəyi geri almadan çobanın həyatından yox olur...
Çobansa
həmin vaxtdan fahişələrlə əylənir,bəzən işini itirir,maşını artıq köhnəlib,şahzadəylə
tikdiyi evdə isə hər səhər bir fahişə oyanır şahzadənin çobana hədiyyə etdiyi
fincandan çay icərək çobanın pullarını sovurur.
Saf
sevgi və kiməsə dəstək olub onu ayağa qaldırmağın sonu bu nağıl kimi bitir.İndi
bütün münasibətlər məqsəd üzərində qurulur.Bəzən buna qarşı olsam da bəzən çoban
alfonsların şahzadələrinin hesabına kral olaraq arxa nahiyyəsinin açarını itirməsini
və şahzadənin tacını fahişələrə tapdalatmasını gördükdə məqsədli münasibətlərə
haqq verir və hec bir çobana kral kimi davranmamağa çağırıram qızları.Özünüzü sevin tacınızı qoruyun əziz xanımlar...Doğuluşundan çoban olanı Kral etmək mümkün deyil.Səfil həyatı sürən insana tacınız ağırlıq edəcək buraxın zir-zibilin içində yaşasın həyatını.Zira,Şahzadənin Kralı olmaq hər kişinin işi deyil
Səninlə bir neçə arzularımız var idi.Tanış
olanda mənə təklif etmişdin “Gəl İstanbula gedək.Orda evlənərik,uşaqlarımız da
olar,istədiyimiz kimi işimizi də qurarıq”...Xatırlayıram.Sən həmişə istəyirdin
həyət evində yaşayaq mənsə sevməzdim.Deyirdin-Həyət evi gözəldi,uşaqları da həyətə
buraxırsan sabahdan axşama kimi oynayırlar axşam da çimdirib yatızdırırsan.İllər
keçir bir baxırsan ki böyüyüblər.Hasarın dibində güllər əkərik,hovuz tikərik,balaca
itimiz də olar..."
Qızımızın olmasını çox istəyirdin.Deyirdin
ikinci uşaq da qız olsa olar amma mən həmişə istəyirdim oğlum da olsun.Sənə bənzəyən
təbəssümlə,güləndə yanağı batsın,sarışın olsun bizim kimi,gözləri mənə bənzəsin
uşaqlarımızın-deyirdin,eynən sənin kimi baxsın mənə qızımız...Saçları sarı,beli
incə,əlləri bəyaz,özü də sənin kimi nazlı olsun...
Biz
ayrıldıq.Mən bir neçə müddət Bakıda yaşadım amma sənin yoxluğun mənə ağır gəldi.Sən
olmasan belə səninlə olan arzularımızı reallaşdırmaq qərarına gəldim.
İstanbula
getdim yay aylarında.Bir müddət orda işlədim elə həmin vaxtlarda da bir oğlanla
tanış oldum.Eynən sənə bənzər : Hündür,sarışın,gülərkən yanağı batan...Qışda
evlilik təklifi etdi arzumuz idi apreldə toyumuz olsun mən də toyu aprelə ertələtdim.Açıq
havada,canlı piano və sripkanın müşaiyətiylə çox gözəl toy baş tutdu.”Rusalka”
tərzi gəlinlik geyinmişdim.Səninlə gəlinlik salonlarını gəzərkən sən demişdin -
mən istəyirəm sən elə bir gəlinlik geyinəsən.Geyindim...
Həyət evi aldıq yoldaşımla.Hovuzlu,hasarın
yanında çiçəklər də var idi onlara çox qulluq edirdim.Hər mövsümdə gözəl idi həyətimiz.Sonra
yoldaşım mənə balaca it hədiyyə etdi.Həmin ildə mən hamilə idim.Qızım
olacaqdı.Adını Yağmur qoydum yoldaşım da etiraz etmədi.Eynən mənim kimi
sarışın,incə belli,bəyaz əlləri olan bir qız oldu böyüyüb.Oğlum da oldu
sonradan 3 yaş fərqləri var bir-birindən.Onun da adını İsmihan qoydum.Sənin
adına bənzəsin deyə...
Evlilik həyatım sakit keçirdi.Yoldaşımla
aramızda heç vaxt böyük problemlər yaşamadıq çünki mən səninlə yaşayırdım
onunla yox...O bunu hiss etmirdi mənə çox aşiq idi gözü heç nəyi görmürdü.Hə,bunları
yazmaqda məqsədim o idi ki,istədim biləsən bizim qismətimiz bir olmasa da bizim
arzularımız həyata keçdi.Bu mənim poçt ünvanımdı.Sən də yaz.Bəs sən nə etdin
bizim qalan xatirələrdən?Unutdunmu?Yoxsa həyata keçirdiyin oldumu?Adımı yazmayacam bilirəm bu arzular yalnız bir qadınla yaşana bilərdi ki,o da mənəm.Sənin .....n
Güclü yağış yağırdı.Özümü tələsik addımlarla dayanacağa çatdırıb ilk gələn avtobusa atdım.Çəkmələrim alcaq daban olduğundan ayağım suya düşəndə islanmışdı.Hava soyuq deyildi və külək yox idi adətən belə havanı sevirdim.Amma evdə pəncərədən izləyərkən...Çox narahat hiss edirdim özümü evə çatan kimi tez hamama girəcəkdim.Avtobus gəldi və mən çətirimi bağlayıb tez avtobusa mindim.Dəhşət basa-bas idi.Çantamı qoluma kecirib bir təhər özümə yer eləmişdim ki,üzbə üzdə dayanan oğlanı arxadan möhkəm itələdilər və o mənə toxundu.Onsuzda yorğun halımla özümü güclə saxladığımdan əsəbi şəkildə başımı qaldırıb:-Bir az ehtiyyatlı olun daa- dedim.
Oğlan utancaq şəkildə:
-Üzr istəyirəm xanım,istəmədən oldu- dedi.
Gözlərimiz toqquşan anda ondan bir elektrik aldığımı anladım.O da gözlərini qaçırırdı sonra yenidən baxırdı sonra yenə...Zatən üz-üzə idik mən arada başımı qaldıranda görürdüm ki,üzümə baxır.Elə ki,mən də ona baxırdım gözlərini qaçırırdı.Avtobus sonuncu dayanacağa yaxınlaşırdı.Deyəsən o da qonşum idi.Çantamdan pul çıxarmaq istəyirdim ki,çətir əlimdən düşdü və o anda çantam da qeyri-ixtiyari olaraq çevrildi.Tələsik halda əyilib yerə tökülənləri yığmağa başlayırdım ki,o da mənə yardım etməyə başladı.Çantanı doldurdum və dodaq boyasını mənə uzatdı o andaca:
-Çantanızda buna ehtiyac yoxdur,gözəlsiniz...-dedi
Xəfif təbəssüm edib dodaq boyasını aldım və dayanacaqda avtobusdan düşdüm.O da mənimlə.Əslində bu komplimenti başqa biri etsəydi bəlkə də heç o təbəssüm də olmazdı amma o mənim ürəyimə yatmışdı.Kölgəsini ardımda görüncə həyəcanlanırdım.Kaş onu yenə görəydim.Görən harada yaşayır?Kaş bir bəhanə ilə yenə mənə yaxınlaşaydı-kimi fikirlərlə açarı çantamda axtarmağa başladım.Çətir mane olurdu və binaların arasında məni külək yaman tutdu.O anda arxadan yaxınlaşaraq cəld çantamı alaraq:
-Burda bir xanıma yardım etmək lazımdır deyəsən-dedi və gülümsədi.
Yenə gülümsədim.O:
-Binanız hansıdır?
-Elə bu tindəki...
-Problem olmaz ki,bloka kimi yardım etsəm?
-Yox,problem olmaz amma sizə əziyyət olacaq.
-Yox əşşi nə əziyyət?Xoşdur (gülümsədi)
Mənə də xoş idi.Evdə məni Aysel gözləyirdi.Yəni bacım.Nişanlı idi mənimsə hekayəm çox uzundur.Ayselle tək qalırdıq valideynlərimiz 5 il idi ki,Türkiyədə biznes qurub yaşayırdılar və yalnız yaydan yaya onlarla görüşürdük.Ya biz ora gedirdik,ya onlar bura gəlirdilər.Anam dəfələrlə demişdi çıxın gəlin bura.Lakin Aysel nişanlı olduğundan oğlanı burda qoyub gedə bilmirdi.Toyu olar olmaz mən getmək barədə düşünürdüm.Məni də bu şəhərə daha heçnə bağlamırdı.Amma böyük bacı olduğumdan onu tək də qoyub gedə bilmirdim.
Bloka yaxınlaşdım.Çantamı götürmək istəyirdim ki:
-Bir də sizi nə vaxt görə biləcəm?-dedi
-Siz də burada qalırsız?
-Hə.Əslində yox amma hə.
-Bu necə olur?Hə ya yox?(gülümsədim)
-Sabah eyni dayanacaqda gözləyəcəm.Evə qədər sizə hər şeyi danışaram.Gecəniz xeyrə qalsın-dedi və çantamı verib çönmüşdü ki,arxasınca onun səslədim:
-Heeey,adın necə oldu bəs?
O mənə tərəf çönüb gülümsədi və cavab vermədi...
Pillekanları çıxa-çıxa içimdə qəribə hisslər tuğyan edirdi.Qapıya çatıb açarı saldım.Aysel adətən bu vaxtlar dərslərini oxuyurdu və qapı döyüləndə otağından çıxmağa ərinirdi.Ona görə mənim öz açarım vardı.İçəri daxil olub plaşımı və ayaqqabılarımı çıxarıb otağa keçmədən hamam otağına girdim.Duşdan açılan isti su canıma yayıldı sanki.Hamamdan çıxanda baxdım ki,Aysel kitabların yanındaca yatıb.İşığı söndürüb öz otağıma keçdim.Gözüm güzgünün kənarına bərkidilmiş şəklə sataşdı.Fərhad məni qucaqlamışdı arxadan...Biz ayrıldıqdan sonra onu xatırladan hər şeyi ortadan yığışdırsam da bir tək bu şəklə toxunmamışdım
Fərhad...Çox sevdiyim,ömrümü həsr etdiyim insan.Bilmirəm onu necə təsvir edim?...Sevgilim mi?Həyat yoldaşım mı?Əslində heç vaxt ailə qurmamışdım amma Fərhad mənim ilk sevişdiyim insan olub.Uzun və filmlərdəki kimi romantik sevgi yaşamışdıq onunla.Hər şeyi içdən istəyərək...İndi o başqa ölkədədi.”Məsafələr sevgiləri soyutmaz “ fikri ilə heç razılaşmadım.Ən çox qısqanclıqlar yarandı aramızda tez-tez facebook-da dava edirdik gah “münasibətdə” statusunu qoyurduq gah götürürdük.Məni qısqandırmaq üçün etdiyi şeylər əslində ondan soyumağıma səbəb oldu.Yani münasibət cəhətdən...Amma içdə onu hələ də dəli kimi sevirəm.Və O-ndan sonra həyatımda heç kim olmayıb.Avtobusdakı oğlan da ona çox bənzəyirdi və bəlkə də mənim anlaşılmayan hisslərimə səbəb bu oldu...
Bu səhəri başqa həvəslə oyanıb hazırlaşmaga başladım.Sacımı axşamdan fenlə düzləşdirə bilmədiyimdən yuxarıdan toppuz şəklində yığdım.Çoxdandır makiyajdan istifadə etmirdim.Bu səhər çox özəl görünmək istəyirdim.Əynimə ən gözəl donumu geyinib,rəfdən başqa ayaqqabı da seçərək evdən çıxdım.
Bu gün işdə otura bilmirdim.İşin bitməsini səbirsizliklə gözləyirdim.Tez-tez güzgüyə baxırdım makiyajımın korlanan hissələrini düzəldirdim.Nəhayət iş saatım bitdi və mən dayanacağa doğru addımlamağa başladım.O da artıq məni gözləyirdi.Yaxınlaşan kimi əlini uzadaraq:
-Salam.Bu gün çox gözəl görünürsən-dedi.
Lap həyəcanlanmağa başladım.Yenə yol boyu söhbət etdik və o mənə heyranlığını gizlədə bilmirdi.Adını da söylədi.Adı Orxan idi.
Beləcə biz hər gün o dayanacaqda görüşüb evə gəlirdik.Sonrada öyrəndim ki,qonşuluqda qalmır sadəcə həmin axşam mənə görə o boyda yolu gəlibmiş.O mənə artıq sevgisini də etiraf etmişdi.İstirahət günlərini də birlikdə keçirirdik.O da mənə öz həyatından bəhs etmişdi.Keçmiş sevgilisinin adı İlahə olub və onu unutmaq üçün uzun müddət depresiya keçirmişdi Orxan.İlahəylə ayrılıqlarına səbəb Orxan əsgərlikdə olarkən ailəsinin İlahəni başqa birinə ərə verməsi olmuşdu.Orxan bu zərbəni uzun müddət unuda bilməzdi amma mən də Fərhaddan aldığım zərbəni yeni sevgiliylə ovudacağıma inanırdım və ovudurdum da.Orxan da mənimlə xeyli xoşbəxt idi.Tez-tez kinoya gedirdik,Orxan rəsm sərgilərini sevdiyindən sərgilərə gedirdik,akustik konsertlərdə olurduq,əylənirdik.Hər şey ilk baxışda çox gözəl idi...
Bir gün onun dostunun ad gününə birlikdə getmişdik.Orxan xeyli içmişdi.Məni evə gətirdi və mən nədənsə onu evə buraxmaq istəmirdim həm sərxoş olduğu üçün həm də artıq gec idi bu vaxt o avtobusa çatmayacaqdı hələ 1 saat yol getməli idi.Aysel də bu gecə rəfiqəsi gildə gecələyəcəkdi.Orxandan qalmasını istədim.Öz otağımı ona verdim özüm isə gecələmək üçün Ayselin otağına keçdim.Güzgüyə yaxınlaşıb pampıqla makiyaj siləni götürdüm və kosmetikamı təmizləməyə başladım.Təzəcə patarımı çıxarmışdım ki,Orxan qəflətən otağıma girib mənə arxadan sarıldı.Mən də bir az sərxoş idim və içkinin təsirindən ona qarşı çıxa bilmədim.Əli ilə saçlarımı çiynimdən kənara atıb boynumdan öpməyə başladı lap gücsüzləşirdim.Fərhad da həmişə eynən bu formada öpərdi məni...
Qeyri-ixtiyari olaraq sevişməyə başladıq.Fərhad...O ağlımdan çıxmırdı.Onunla ayrıldıqdan sonra heç kimi özümə yaxın buraxa bilmirdim mənə elə gəlirdi ki,bu bir xəyanətdi.Lakin,Orxan...Onu da sevirdim...O Fərhada bənzəyirdi.Fərhad kimi öpüşürdü.Dayanmadan öpürdü məni.Və bir an oldu ki,Orxan qulağıma pıçıldadı:
-İlahə,səninçün çox darıxmışdım...
Səhərə qədər Orxan bu hərəkətinə görə əzab çəkdi mənsə Ayselin otağına keçib yataqda ağladım.Hava işıqlaşanda qapının səsini eşitdim.O stolun üstünə bir kağız parçası qoyub evdən çıxmışdı.
“Bağışla,üzr istəyirəm”
Kağızı əlimdə sıxıb otağıma keçdim və dərhal çantamı yığıdım güzgünün kənarından Fərhadın şəklini götürüb cüzdanıma qoydum.Hava limanına doğru yola düşdüm.Bacıma yolda mesaj yazdım.
“Türkiyəyə gedirəm mama gilin yanına.Uzun müddət burdan uzaqda qalmalıyam.Sənə yastığının altında 2-3 aylıq idarə etmən üçün pul qoymuşam.Bağışla belə plansız qərarım üçün.Sənin üçün darıxcam”...
Əgər keçmiş sevgilini qəlb unutmayıbsa bədən deyil bütün cahanı versən xoşbəxtliyi tapmayacaqsan.Təsəlli tapmaq üçün yox xoşbəxt olmaq üçün sevgi axtarın...Və sevgilini özünüz unutmağa cəhd etmədiyiniz sürəcə onu kimsə sizə unutdura bilməz...
Səhər oyanarsan ilk iş siqaret yandırmaq.İştahın olmaz sadəcə çay içərsən heçnəsiz...Telefonu yandırmağa həvəsin olmaz çünki bilirsən zəng edən olmayacaq.Yox olacaq bu O olmayacaq.Telefon kimi bağlı olduğun əşya da sənə maraqsız olar.Dostuna zəng edərsən gəlsin səninlə dərdləşməyə.O gələr.Birlikdə siqaret çəkib ONDAN bəsh edərsən arada gözlərin dolar dostunsa "Əşşi unut getsin dünyada qızdan çox qız var" deyər sənə yeni qız nömrələri təklif edər.Ən yaxşı halda bu axşamı bazlığa getməyi təklif edər.İstəməzsən...Ürəyin heçnə istəməz...
Günortaya doğru bir şeylər yeməyə qalxarsan oturduğun yerdən.Dostun hələ də təsəlli etməkdədi səni.Silər kompundan ONUNLA olan şəkillərinizi.Telefonuvu da istəyər hər şeyi silmək üçün verməzsən...Axşama doğru əlivə keçəni geyinib çıxarsan şəhərə dostunla.Dostun bilə-bilə səni elə bir yerə aparar ki orda qadınlar çox olsun.Masanıza pivə alıb qoyar.1,2,3,4,5 sən dayanmadan içirsən.Ətrafında qadınlar qaynaşır.Yarı sərxoş halda biriylə tanış olarsan.
Gecəni evdə keçirməzsən.Yatarsan bir qadınla səhər oyanarsan.Ürəyin qalxar...Həm içkidən,həm yatdığın qadından həm özündən iyrənərsən...Paltarlarıvı geyinərsən əl üzüvü yumaq üçün hamam otağına keçməzsən öz üzüvü görün iyrənməmək üçün.Evə gəlib hamama girib ağlayarsan.Dünyanın sonudur?-deyə özünə sual verərsən.Bu günü də yola verib sabahdan özünə yeni həyata başlayacağına söz verərsən.
Sabah ən yaxşı paltarlarını geyinərsən,üzüvü qırxarsan,bər-bərə gedib saçlarını son dəbdə düzəltdirərsən.İlk fürsətdə bir qızla tanış olarsan.Hər gecə zəngləşmələr,restoranlarda yeməklər,güllər...Özüvü ona bağlamağa məcbur edərsən.və...düşünərsən ki artıq alınır və sən xoşbəxtsən...
Bir gün sevgilin sənə bir xoş sözlə müraciət edər ya da ONUN ətrini vurub görüşə gələr...Yaxınlaşıb üzündən öpəndə o ətri hiss edərsən.O an anlayarsan əslində keçmişlə bağlı heçnə bitməyib günün zəhərə dönər.Sevgilinin dediyi xoş söz zəhrimara dönər.Çünki O da sənə bu xoş sözlə müraciət edərdi...Dilin tutular boğazına bir şey dirənər o an məhv olarsan...Günü bir təhər yola verərsən gələrsən evə.Sevgilin zəng edər açmazsan.Smslər yazar cavablamazsan.Çünki keçmişlə bağlı heçnə bitmıyib adi bir ətir səni ONA apara bilibsə.Sevgilin get gedə səndən diqqətsizliyinə görə küsər,davalar edər,acılayar...
Bir müddət sonra anlayarsan ki əslində sən axtardığını bu qadında tapmamısan siz fərqli insanlarsız...Gecə oturarsan kompyuter başına axtararsan ONUNLA olan köhnə şəkilləri.Baxıb-baxıb ağlayarsan dəli olarsan.Smslərini oxuyarsan.Nömrəsinə zəng edərsən əvvəl səsini dinləmək üçün sonra bir yerdən bir söz atıb ünsiyyətə keçə bilmək üçün.Girərsən facebooka axtararsan onun yeni profilini və STOP!!! ONUN münasibətdə qoyduğu biri var !!!Və sənin ONDAN başqa heç bir dayanma nöqtən yox idi bütün qadınlar yalandı təkcə O sən ONU istəyirsən...GECDİ!Hər zəng gələndə ürəyi çırpınar ekrana ONUN adının yazılmasını istəyərsən.Telefonun da 1 nömrə olar adı SEVGİLİM amma heç vaxt zəng etmədiyin ya da edə bilməyəcəyin 1 nömrə...
QADİNsansa:-Ayrılığın ilk günü...
Səhər yuxudan oyanmaq istəməzsən.Gözlərini açan kimi ilk o fikir sənə hücum çəkər O yoxdu.Ağırlıq çökər üstünə.Yatağından qalxmaq istəməzsən.Baş ağrısı,davamlı olaraq dolub boşalan gözlər.Telefonu açarsan o ümidlə ki,bəlkə gecə zəng edib?...Amma yox...Heç olmasa gizli zəng gəlməsi barədə bir bildiriş mesajı gələydi-deyə düşünərsən.Qalxarsan yatağından bir təhər.İştahasızlıq,ürək bulanma,baş ağrısı...Dünyanı üstünə çökmüş hiss edərsən.Rəfiqən zəng edər.Telefonu götürməyi istəyin olmaz eyi anda da kiminləsə bu ağrıları bölüşmək istəyin olar.Telefonu götürüb qiriq-tökük sözlərlə hər şeyin yaxşı olduğunu demək istərsən.Amma o rəfiqəndi sən sussan nəfəsindən biləcək içincə ağrı var.Dərdləşər səninlə hətda ürəyi soyumaz durar gələr sənin evinə.Əhvalını düzəltməyə çalışar.Ümid verər ki,hər şey yaxşı olacaq...Sən bilirsən amma O həmişəlik gedib...
Bir neçə gün evdən çıxmaq istəməzsən...İşə gedib evə gəlmək.Ürəyin sıxılar.
Bir gün bezərsən eyni şeylərdən.Rəfiqəni də götürüb shoppingə gedərsən.Ani olaraq sızlayar içində bir şeylər amma sən güclü olmalısan özünə söz vermisən.Gözəllik salonuna gedərsən.Onun sevdiyi saç düzümü və saç rəngini dəyişib tamam başqa obraz olarsan.Ətrafında sənə əks cinsdən olanların diqqəti və komplimentlər sənə ruh yüksəkliyi verər.Amma sən yalnızlığı tərcih edərsən.Çünki xəyal qırıqlığına uğramısan və ONU unutmamısan zamana ehtiyacın var...
Gələn hər gün için bir az daha rahatlayar.Çünki məhz zaman bütün yaraların məlhəmidir.Arada gecələr nələrsə yadına düşər ağlayarsan.Mesajlarını oxuyarsan ağlayarsan."Mən həmişə sənin yanında olacam"-kəliməsi qədər heçnə incitməz səni o qədər sözlərin içində...Bir az daha zaman keçər.Yeni il olar,sevgililər günü,8 mart...Sənə çoxları təbrik mesajı yazar sən ONDAN gözləyərsən.
Və..Doğum günün...ONUN yoxluğunu məhz həmin gün dərk edərsən və yeni qərar verərsən "Yeni ilişki" qərarı...
Qarşına elə bir insan çıxarki ağlın başında gedər.Daha öncə mən sevgi yaşadım?-deyə təəccüblənərsən.Telefondan,kompyuterdən və silinə biləcək hər yerdən ONA aid hər şeyi silərsən...Hədiyyələrini belə atmağa güc gələr sənə.Nömrəsini artıq unutmaqdasan və sən də artıq yeni nömrədəsən...Hər gün gözəlləşərsən və bu səni daha da xoşbəxt edər.Daha dostların ONU səndən soruşmaz və əksinə yeni münasibət qurduğun insanı tanımaq istədiklərini deyərlər sənə.Bakı balaca şəhərdir.Sənin xoşbəxt olmağın gedib ONA çatar.Səni itirdiyinin fərqinə indi varar və...
Axşam internet səhifənin mesaj hissəsinə 1 pm gələr:
-Səni unuda bilmirəm...050 ....... 17 zəng et mənə sənin sevginə çox ehtiyacım var...
Çox vaxt qarşıma çıxan insanlar həyatdan gileylənirdilər.Mənsə hər zaman hər kəsə eyni cavabı verirdim:-Mənim həyatım gözəldir...
Həyat sənin tablon sənsə onun rəssamısan.Əgər həyatının uğurlu alınmırsa demək sən uğursuz rəssamsan boyalarını dəyiş.İnsanlar çox vaxt başına gələn uğursuzluqları kimdəsə görürlər.Bu bədbəxt və aciz insanların işidir.Fırçanı düz tut ən sevdiyin rəngi seç və ürəyin istəyən tablonu yarat!Əsas özünə inan.Səhvlərini və başına gələn uğursuzluqları boş ver.Onlar səni kamilləşdirdi.Rəssam boyaları və neçə fırçayla vərəqləri israf etməlidir mükəmməl əsəri yaradana qədər.Bunu unutma !
Çox insanlar mənim kənardan parıltılı və işıq saçdığımı deyir və bunun səbəbi çoxuna maraqlıdır.Mən özümü sevirəm və hər zaman inanıram.Mən bu həyata yalnız uğur qazanmaq üçün gəlmişəm.Hər səhər oyananda birinci pəncərədən çölə yox güzgüyə baxıram.Mənim günəşim ordadır.Hər işi sevə-sevə edirəm.Ən neqativ şeylərə belə müsbət açıdan baxmağa üstünlük verirəm.Ən gözəl kosmetika-Təbəssümdür.Gülümsəyirəm...Hər kəsə gülümsəyirəm.Bütün insanları özümə cəlb edə bilirəm.Sevgim həyata qarşı həddən artıq çoxdur.Hər zaman sevgi və evlilik təklifləri alıram...Lakin evlilik mənim üçün incə mövzudu bu hər insanla müzakirə olunmaz...Həm...Mənim sevgim ilahidir.Mən Tanrını çox sevirəm.Əsas sevgim odur.Mən bir şeyi gözəl dərk etdim ki,rəsm tablomda insanlardan çox dünyamdaki gözəllikləri əsk etdirim,öz uğurlarımı,hədəflərimi...Mən xoşbəxtəm...
Mənim həyatımı bir işarəylə əks etdirməyimi istəsəydilər mən not açarı çəkərdim...Mənim işimi təsvir etməyimi istəsəydilər mən əqrəbləri kağız puldan olan saat təsvir edərdim...Məndən dostlarimi təsvir etməyimi istəsəydilər mən 4 fəsli əks etdirən rəsm çəkərdim.Məndən sevgimi,hər şeyimi təsvir etməyimi istəsəydilər Allahı təsvir edərdim.Bu da yəqin ki,boş tabloda parlaq işıq görüntüsü olardı.Korların belə görə biləcəyi rəsm əsəri...
Özünüzü işıqlıqdan və gözəllikdən məhrum etməyin.Həyat gözəldir...
