Yarımçıq

Mənim adım Melondu.Yox...Mmmm.Nə dəxli var adım nədi belə başlamayacaqdım bu mövzuya.Ok.Bir də...

Mən..ıııı  biraz özüm-özümü dərk etməkdə çətinlik çəkirəm arada.Mən bu deyiləm,mən belə olmayacaqdım.Əslində çox geniş çevrəm var,dostlarım,böyük ailəm,yaxşı təhsilim,özümə çatmasa belə az-çox məvacibim var.Lakin mən sevgisiz insanam.Melo’nin yoxdu məndə.Ona görə də adımı Melon qoymuşam bu mənim ruhi adımdı.Mən sevgisiz insanam.Neçə qadın məndən incinib gedib,bəlkə də neçəsi gecələr ağlayıb bilmirəm.Bəlkə də mən Nihilizmin təsirindəyəm.Hər şeyi inkar edirəm.Tanrını,sevgini,doğmalığı...Mən öz ailəmi belə anlaya,onlardan biri ola bilmirəm.Bəlkə ən çox mən istəyərdim sevimli olmaq,bəlkə də istəməzdim onu belə bilmirəm.Məndə hər şey yarımçıqdı.Mən insan olaraq da yarımçığam.Arada rəsmlər çəkirəm.Bu təkliyimin təzahürüdü ya nədi bilmirəm sonra rəsmlərdən də bezirəm.Arada bir qadından xoşlanıram.Səsi,nəfəsi,baxışı,adı belə məni titrədir.Yaxınlaşıram,sahib oluram,hiss edirəm sonra getmək hissi gəlir.Özüm də bilirəm bu normal deyil insan belə rəftar etməz,etməməlidi.Bacarmıram...Hərdən deyirəm mən əclafam,hərdən də zatən içimdəki boşluq mənə hüzur verir.Mənim arzularım var ama onlar belə dəqiq deyil.Təəccüblüdü bilirəm...

Mən cəmi-cümü 23 yaşında bir oğlanam,kiməm ki?Bir dəqiqə mən insanam...Özümü başqa cür hiss edirəm görən mən kiməm?-dedi,siqareti yandırıb dodaqlarının arasından tüstünü fikirli-fikirli ifadəli baxışlarla üfürməyə başladı...