Yarımçıq

Mənim adım Melondu.Yox...Mmmm.Nə dəxli var adım nədi belə başlamayacaqdım bu mövzuya.Ok.Bir də...

Mən..ıııı  biraz özüm-özümü dərk etməkdə çətinlik çəkirəm arada.Mən bu deyiləm,mən belə olmayacaqdım.Əslində çox geniş çevrəm var,dostlarım,böyük ailəm,yaxşı təhsilim,özümə çatmasa belə az-çox məvacibim var.Lakin mən sevgisiz insanam.Melo’nin yoxdu məndə.Ona görə də adımı Melon qoymuşam bu mənim ruhi adımdı.Mən sevgisiz insanam.Neçə qadın məndən incinib gedib,bəlkə də neçəsi gecələr ağlayıb bilmirəm.Bəlkə də mən Nihilizmin təsirindəyəm.Hər şeyi inkar edirəm.Tanrını,sevgini,doğmalığı...Mən öz ailəmi belə anlaya,onlardan biri ola bilmirəm.Bəlkə ən çox mən istəyərdim sevimli olmaq,bəlkə də istəməzdim onu belə bilmirəm.Məndə hər şey yarımçıqdı.Mən insan olaraq da yarımçığam.Arada rəsmlər çəkirəm.Bu təkliyimin təzahürüdü ya nədi bilmirəm sonra rəsmlərdən də bezirəm.Arada bir qadından xoşlanıram.Səsi,nəfəsi,baxışı,adı belə məni titrədir.Yaxınlaşıram,sahib oluram,hiss edirəm sonra getmək hissi gəlir.Özüm də bilirəm bu normal deyil insan belə rəftar etməz,etməməlidi.Bacarmıram...Hərdən deyirəm mən əclafam,hərdən də zatən içimdəki boşluq mənə hüzur verir.Mənim arzularım var ama onlar belə dəqiq deyil.Təəccüblüdü bilirəm...

Mən cəmi-cümü 23 yaşında bir oğlanam,kiməm ki?Bir dəqiqə mən insanam...Özümü başqa cür hiss edirəm görən mən kiməm?-dedi,siqareti yandırıb dodaqlarının arasından tüstünü fikirli-fikirli ifadəli baxışlarla üfürməyə başladı...

Tanrının göz yaşı

Bu şəhər mənim sevgimi daşıyacaq qədər
Böyük çiyinə sahib deyil.
İçən,çəkən insanları qınayır hər kəs,
Özü-öz dəryasında batıb bunlara salmayınca meyil.
Əvvəllər Bakını sevə bilərdim,
Yanımda sən olsaydın...
Kaş yadımda ilk tanıdığım kimi qalsaydın.
“Biz tufanların övladıyıq,bizi küləklər qorxuda bilməz”-deyib şair,
Dəmir döyülə-döyülə bərkidiyi kimi,
Sonsuz qadın hər beşik görəndə kövrəlir...
Mən payız qadınıyam yağışlar mənim saçlarımdı,
Siz kədəri sevən insan görmüşdüz?!
Həyatın qəmli tərəfi daha dərin daha anlamlı...
Mən nişan üzüyünü şəhid sevgilisiylə basdıran o qadınam,
Mən xəyallarımda Yağmur adlı qızını böyüdən anayam...
Mən sevgisinin Pərvanəsi,
Mən doğmalarıma yad adamam...
Mən vətənsiz,mən sənsiz,mən yoxdan var olan,
Mən varlığın yoxluğunu qəbullanan,
Mən kitabların obrazında yaşayan,
Mən bir təsirli mahnıdan gecələrcə ağlayan,
Mən illərlə sevdiyim adamın xəyanətindən məhv olan...
Mən zəif insanlara mənəvi güc,
Mən güclü insanların ən zəif yerinə sətirlərimlə toxunan...
Mən tanımadığı adama aşiq olan,
Daha qadın olmadan onun qollarında,
Saçlarım ağ,əllərim qırış,bir yastıqda qocalan...
5ci Fəslimdə bir tərəfi körpə bir tərəfi nurani qadın olan.
Bu qədər dərinə enə bilər mi,insan öz içində?!
Yooox...Mən nə insanam nə də qadınam,
Mən Tanrının göz yaşıyam...

Uşaqlığımızın parkı...

Yadımdadı biz balaca olanda atam bizi bura aparırdı.Əcəmi metrosu yaxınlığında yerləşən bu parkdakı atraksiyonların bizə verdiyi xoşbəxtliyi indi heçnə verə bilməz.Bura bizim evə yaxın yerləşirdi bəzən atamın son qəpiyinə qədər pulunu xərclətdirərdik sonra evə gəzə-gəzə dönərdik.Atam bizi çox sevərdi ( Elə indi də elədir sadəcə indi maddi ehtiyaclarımızı ona hiss etdirəcək yaşda deyilik yalnız mənəvi dəstəyi bizimlədir çox şükür onun varlığına)
İndi buranı belə baxımsız görüb duyğulandım.Bizim dövr başqa idi.Biz belə şeylərlə xoşbəxt olurduq.İndiki dövrün balacaları isə İphone aldırır,kompyuterlə xoşbəxt olur əyləncə yerləri də glamour əyləncə mərkəzləridir,Megafundır və bu kimi bahalı yerlərdir hansı ki hər atanın cibinə uyğun deyil və nə yazıq ki,indi valideynlərini puluna görə sevən uşaqların dövrüdür.O uşaqlar ki,onların bizim qədər nə xoşbəxt "uşaqlığı" yoxdu nə də atraksiyona minib xoşbəxt olacaq saf qəlbə sahib deyillər,maalesef...Zaman bahalı şeylərlə mənəviyyatı ucuzlaşdıran insanlar yaradır.Və indi pulu olan ataların dövrüdür,qəlbi olanların yox...Allah köməyi olsun bu tip insanların.
Şəkilə gəlincə isə bacım Vusalani daha çox darıxdırdı mənə.Həmişə o sürürdü mənsə yanında otururdum.Boyum balaca olduğundan ayağım pedala çatmırdı smile duyğusu

Səni Sevirəm tanımadığım adam...

Dünən gecəni uzun müddət unutmayacam.Bəyaz uzun  don,gümüşü “baletkalar”,saçıma da ağ qızılgül taxmışdın.Yasəmən,nərgiz ətri hələ burnumdadı hələ öz ətrin...Rəqs edərkən boynunu qucaqlamışdım...Ayağımızın altında yumşaq torpaq,bir az qarşıda dəniz dalğasının səsi,bir də Sade “No ordinary love” oxuyurdu hardasa səsi ruhuma yayılırdı.Qulağıma tez-tez pıçıldayırdın “Nazlı,sən mənim arzularımın qadınısan”.Uçurdum...Ətrindən,pıçıltından,sevgindən,isti əllərin...Bütün gecə əlimdən tutaraq uzanmışdıq gül ləçəklərinin içində,buludlardan ürək forması düzəldirdik.Arada əlini qarnıma qoyurdun deyirdin bizim “qızımız” olacaq burda tezliklə J Evlilik xəyallarını danışırdın mənə “dəli olurdum” xəyallarına eynən mənim istədiyim şeyləri deyirdin.Sonra əlimdən tutaraq məni yerdən dartıb qaldırdın.Qaçmağa başladıq əl-ələ.Dondurma aldın mənə.Dodağımın kənarında qalan dondurmanı öpərək götürdün...Qucaqlaşırdıq istiliyin,ətrin bədənimə çökürdü.Saçıma taxdığın qızılgülü çıxarıb bəyaz çobanyastığından çələng düzəldərək saçıma taxdın.”Sən mənim şahzadəmsən.Tacın bu güllərdən olsun” dedin.Dedim ki-“Tacımı çıxarıb səni onun yerinə qoymuşam zatən”.Təkrar qucaqladın...Hava qaralırdı.Məni dəniz kənarına gətirdin.Yerə oturub günəşin batmasına baxmağa başladıq.Üşümürdüm qəribədi.Arxadan məni qucaqlamışdın uşaq kimi itmişdim qollarında.Tez-tez “kainatın günəşi batır ama mənim günəşim hələ də işıq saçır qollarımda” deyirdin.Öpürdüm səni üzündən.Uçurdun.Deyirdin “Sən necə möcüzəvi qadınsan Nazlım,səni sevirəm”.Gün batdı.Biz yerdə şamlar düzülən bir yerə gəldik.Stolun üstündə güllər vardı.Bir də şərab.Burda şam yeməyi yeyəcəkdik.Stolun üstündə gilas görüb yeməyə başlayıram ki,əlini cibini atırsan və deyirsən ki “Nazlı mən sənə bunu çoxdan demək istəyirdim qismət bu günəymiş”...Həyəcanlanıram...Ağlıma cürbə-cür xoş fikirlər gəlir.Sən əlini pencəyin iç cibindən çıxarırsan ovcunda qırmızı balaca qutu...

“Time is come,whats done is done,it’s time to wolk” bu əlimi yastığın altına atıb telefonda zəngli saatı söndürməyə çalışıram.Vaxt 07:00 göstərir.Gözümün birini açıram gün işığı otağa yayılıb artıq səhərdi.Pəncərədən külək xəfif-xəfif gilavar üfürür pərdə qalxır,düşür...Ürəyimdə döyüntü hiss edirəm,yanımda yoxsan,ətrin burnuma gəlir.Hər iki gözümü açıram.Qarşıda dağ boyda dəli rejimlə keçən gün var.İşə getməliyəm,işdən sonra studiada zapisim var dinləyicilər rap gözləyir.Yeri gəlmişkən o sətirləri də sənə yazmışam dinləyərsən bir gün.Zapisdən çıxıb sevdiyim şokoladı alıb evə dönəcəm bulvarın kənarıyla gəzə-gəzə 65li avtobusa minəcəm.Evə çatıb gələn mesajlara baxacam facebookda.Maraqlı heçnə yoxdu çünki əsas səndən mesaj gözləyirəm...Yatağıma girəcəm xəyalını quracam və yuxuya getməyə tələsəcəm səni görmək ümidilə...Zira əksər qadının heç tanımadığı ama çox sevdiyi biri vardır mütləq.Mən də səni sevirəm tanımadığım adam...Yuxuma gəl heç olmasa...

Görüşəcəyik bir gün mütləq...

Bir gün görüşəcəyik səninlə.Bilmirəm bu İstanbulun hansısa küçəsi olacaq ya Amerikanın ama biz mütləq görüşəcəyik.Hamıdan hər şeydən təcrid olub yalnız qaldığımız və bir-birimizi tanımadan əvvəl mən sənin,sən mənim həsrətimi çəkdiyin günlərin acığına dəli kimi rəqs edəcəyik küçənin ortasında.Bilmirəm bu qatar stansiyası olacaq,ya maşın yolu,ya hansısa park ya da adi bir mağazanın qabağı...Ama biz mütləq o rəqsi edəcəyik.Həmişə çılğın münasibətləri sevmişəm və özüm kimi bir dəlinin axtarışında olmuşam.Dünyanı vecinə almayan sadəcə mənimlə həyatın dadını çıxarmağı bacaran bir sevgili.Biz bir gün görüşəcəyik.
P.S.Rəqs etməyi bacarmırsansa narahat olma mən kömək edəcəm.Yox ümumiyyətlə rəqs etməyi sevmirsənsə əmin ol mənimlə sevmədiyin bütün şeyləri dəli kimi sevəcəksən.
Gələcək həyat yoldaşın Nazlı 

P.S.Rəqs etməyi bacarmırsansa narahat olma mən kömək edəcəm.Yox ümumiyyətlə rəqs etməyi sevmirsənsə əmin ol mənimlə sevmədiyin bütün şeyləri dəli kimi sevəcəksən.
Gələcək həyat yoldaşın Nazlı P.S.Rəqs etməyi bacarmırsansa narahat olma mən kömək edəcəm.Yox ümumiyyətlə rəqs etməyi sevmirsənsə əmin ol mənimlə sevmədiyin bütün şeyləri dəli kimi sevəcəksən.Gələcək həyat yoldaşın Nazlı