Bura mənim dünyamın sadəcə bir hissəsinin əksidir...

четверг, 17 ноября 2016 г.

Çəhrayı Patik

İstəyirəm gələsən, qaçaq bir səssiz yerə hansı ki, orda insanlar yoxdu ya da var ama azdı. Balaca ev olsun dənizə açılan pəncərələriylə, ya da ağacın budaqları üstündə taxtadan bir ev olsun orda yaşayaq. Xudmani bir ev, cəmi 2 otaq, 1 mətbəx və hamam otağı. Qışda qarlar yağsın, mən başı açıq çölə çıxdığım üçün danlayasan balaca uşaq kimi sonra dodağımı büzdüyüm üçün qucaqlayıb "Sənin üçün narahatam da dəliii, küsmə" deyəsən. Yayda pəncərədən gələn mehə oyanasan. Yataqda olmadığımı görüb yastığıma toxunasan səthi sərindi demək çoxdan oyanmışam fikri gələ sənə. Əvvəl "Sevgilim" deyərək çağırasan səs gəlməyincə boş ev şalvarını geyinib köynəksiz tez bayıra çıxasan. Səhərdi qum tam isinməyib dalğaların səsində sahili süzəsən hardayam deyə axtarasan gözlərinlə. Uzaqdan husky-lə çəhrayı donda oynayan bir qız görəsən və mən olduğunu anlayıb qaça-qaça gəlib qucaqlayasan "Darıxdım səninçün" deyəsən. İtimizi gəzdirirdim deyə mənimçün darıxasan, oyanan kimi. Düşünə bilirsən evə gəlirik itə yemək verirəm, hər zamankı kakaolu peçenyelərimdən stola qoyuram, lavandalı çay dəmləyirsən birini də mənimçün süzürsən, "Nahardan sonra gedək dənizdə çimək?" deyirsən, gülümsəyirəm, "Gedərik" deyirəm. " Bu gün çox parlaq görünürsən təbəssümün başqadı deyirsən" yenə gülümsəyirəm susuram, yaxınlaşıram sənə başımı sinənə qoyub "Səninlə xoşbəxtəm" deyirəm narın səs tonuyla. Səni qucaqlayanda belimə sarılmağın mənə bütün bəşəriyyətin o an məni qucaqlaması kimi gəlir. Qapı döyülür. Poçtalyon sənə qırmızı bantlı qutu verir imzalamağını istəyir. Bağlama sənə gəlibmiş. Təəccüblənirsən axı bu gün ad günün deyil,bayram da deyil axı bu nədi kim göndərib? Üzərində göndərilən ünvan da yoxdu. Mənə baxırsan "Bəlkə səhvən gəlib, ama yox üstündə axı adım var" deyirsən. Üzünə baxıram heç bir şərh vermirəm. Divanda oturub lenti açırsan, sonra qapağı. İçində çoxlu tül var. Əlinlə axtarmağa başlayırsan içindən hərarət ölçən alətə oxşar bir şey çıxır. O tərəf bu tərəfə çevirirsən birdən gözün alətin ekranına sataşır orda "Pregnant" yazılıb. (Səhər mənim iti gəzdirmək bəhanəsiylə bu sürprizi etmək üçün yaxınlıqdakı poçta gedib kuryerə bunu öz ünvanımıza sifariş etdiyimi anlayırsan)Əlin havada donub qalırsan gözlərin dolur, həyəcan, bilmirsən necə reaksiya verəsən, məni qucağına götürürsən, əllərin əsir, bədənin əsir bu anı ömür boyu gözləmisən və indi ata olacağını öyrənirsən, telefonu axtarırsan evdəkilərə zəng etməyə bu an telefon özü zəng çalır...
Gözlərimi açıram.Səhər saat 9:30 şənbə günüdü. Yanımda yatmısan. Bir əlini belimə keçirmisən. Yatağımın yanında gecə lampası və uşaq patikləri var. Qolumu uzadıb telefonumu götürməyə çalışıram. Klinikadan həkimim zəng edir. Yataqdan qalxıb mətbəxdə danışmağa getmək istəyirəm ki məni bərk qucaqladığını görüb asta səslə danışmağa qərar verirəm:
-Alo.
-Sabahınız xeyir, Nigar xanım. Analizlərinizin və müayinənizin nəticəsi gəlib. Klinikaya yaxınlaşa bilərsiz?
-Nəsə olub? Niyə telefonda demirsiz? 
-Bilirsiz, nəticələr elə də yaxşı deyil. Siz ana ola bilməyəcəksiz... mm lakin narahat olmayın bu sadəcə analizlərin nəticəsidi, bilirsiz də hər şey Allahın əlindədi və siz müalicə oluna bilərsiz, ümid həmişə var, lakin buna hazır olmalısınız. Sizin ana olmaq ehtimalınız çox aşağıdır. Klinikada söhbət edə bi.... (dəstəyi asıram)
Uşaq patiklərinə gözüm sataşır. Çəhrayı balaca patiklər və sənin sözlərin qulağıma gəlir "Qızımın patiklərini indidən alaq. Deyirlər belə şeylərin özünəməxsus enerjisi olur. Patikləri alaq ki, qızımız da onun enerjisiylə tez gəlsin". Həkimin sözlərindən çox məni bu cümlələr məhv edir... Hönkürtü ilə ağlaya bilmirəm çünki məni qucaqlayıb yatmısan. Gözümdən səssiz yaş süzülür. Səsim çıxmasın deyə özümü saxlayıram. Gözümü yumuram, məhv oluram...



понедельник, 26 сентября 2016 г.

Qarğış

Məni incitdiyin qədər incinəsən,
Gözlərimdən axar yaş hər səhər,
Sən gecələr necə dincəlirsən?!
Məni qucaqladığın qollara sığmaz başqa qadın,
Xəyanət edərkən kim oldun sən?

Ruhu fahişə,nədi sənin adın?!
Qanadların vardı mənimçün,
"O mələkdi"-deyərdim hər kəsə,
"Kişidən mələk olmaz"-deyirdi dostlar həmişə,
Yerə-göyə qoymazdım səni sevərdim bir nəfəsə,
Dünyaları bəxş etdiyimiz insanlar,
Laiq görür bizi qəfəsə...
Fəryad etsəm bir gün günəş doğmaz bir də,
Qara geyinər dünya bəşəriyyət gülməz bir də.
Nazlı sevdiyi insan sevgi görməz bir də,
Mənə nə yaşatmısansa bir gün eynisini yaşayasan,
Deyil kişi olmaq özünə insan demə bir də...


среда, 3 августа 2016 г.

Onun ad günü

Bir gecə oyanmaq,
Tərli yastıqdan qalxmaq,
Pəncərəyə yaxınlaşmaq sərin meh əsir ,
Saçlarım rəqs edir...
Yatağıma tərəf dönürəm,
Divarda təqvim görürəm.
Bu gün görüşümüzdən altı il keçir.
Sabah ad günün dostların da gələcək,
Hər kəs bir təbrik,hədiyyə gətirəcək.
Açıram çəkməcəni şəklimizi tapıram,
Qucaqlayıram,sonra bir də baxıram.
Hardasan indi hansı ölkədəsən?
Hansı şəhərdə,hansı mənzildəsən?
Necə yaxınlıqda,necə də yanımdaydın,
Neçə cür şəkildə əllərin çiynimdə...
Telefonu tapıram siqaret yandırıram,
Xəyallara dalıram...
Bəlkə yazım bir təbrik,bəlkə də zəng edim?!
Bəlkə ikicə sətir,mesajla nəql edim?!
Nolsun ayrılmışıq,hisslərim qarışıq?!
Yumub gözümü yuxuya gedirəm,
Səhər açılacaq günüm yaxşı olacaq.
Açılır səhər güzgüyə baxıram,
İşə tələsirəm saçımı darayıram.
Birdən zəng gəlir nömrə də başqadı,
-"Salam darıxıram,
-Bu gün ad günüm,
Yəqin unutmusan...
Səsini eşitmək,
Hədiyyə etmək...
Nə olar bi şey de"
-Deyirsən mənə,
Fincan əlimdən düşür çay yerə dağılır,
Elə istəyirəm deyim ki sənə,
"Unutmamışam...
Zəng edəcəkdim,
Yanına gəlməyə,
Səni görməyə,
Nələr verəcəkdim"
Elə bu anda sanki zaman dayanır,
Gözüm qaralır xəttin o başında,
Həmin bu anda yuxulu səslə körpə ağlayır...


вторник, 2 августа 2016 г.

Bir dəlinin şeiri

Gecələr ulduz səpilir səmadan yatağıma,
Yuxuda görmüşdüm ki,çiçəklərlə gəlmisən.
Oyandım,çöndüm baxdım aynaya,
Yağış yağırdı yaman görəsən üşümürsən?!
Eyni dünyada yaşayıb ayrı həyatlardayıq,
Bəlkə də ağlına gəlməz bir gün qayıdaram.
Eyni yataqda hər gün 2 yastığım var,
Bəlkə gün gələr bir səhər səninlə ayılaram.
Şimşəklər çaxır burda tez-tez gecələr,
"Kafirin pəncərəsini" dinləyirəm könül dincələr.
Qafiyə pozulur yenə şeirim korlanır,
Bakının harasındasa,hansısa ünvanda,
Tənhalığına sarılan biri oxuyub ağlayır...
Gələrsən...
Bir gün yığışıb gələrsən.
Kövrələrsən sevincdən sonra da gülərsən.
Açarsan şeirlərimi oxuyub...oxuyub...
Hər sətrimin altında,hər baş hərfdə,
Axtararsan özünü,tapıb üzülürsən.
Gələrsən bir gün axşam bir film izləyərik,
Qucaqlayarsan o gecə yuxuya gedərik.
Ulduzlar səpilər səmadan yenə yatağıma,
Ətrin yayılar tənhalıq qoxan sərin otağıma.
Səhər məni pıçıltınla öpüb oyadarsan,
Arxaya çönüb baxaram sən yox olarsan.
Yastığına toxunaram səthi sərindi,
Çiynimə toxunar burnum ətir sənindi.
Bağlayaram gözlərimi yenə o səs gəlir:
-Xanım,həbləri içməyi unutmayın,sabahınız xeyir...

суббота, 16 июля 2016 г.

Kəpənək qadın və Monster

Boz bir qayalıqda onu qucaqlayıb oturmuşdum.Qollarımı hər açdıqca sinəmdən isti hənirti gəldikcə isinirdik qayaların arasında və hər dəfə qulaqlarına sevgi sözləri pıçıldadıqca nəfəsimdən çəhrayı parıltı çıxıb boz qayalıqlara səpilirdi.Əllərimi əllərində sıxdıqca barmaq uclarımdan ölmüş əlvan kəpənəklər tökülürdü yerə.Səs tonu yüksək olduqca saçlarımın arasından gül ləçəkləri qırılıb ayaqlarımızın altına səpilirdi.Mən hər üzüləndə gözümdən kül tökülürdü lakin o getməsin deyə ona sarılmağa davam edirdim.Bir gün qalxdı ayağa və dedi ki "Sən çox həssas qadınsan səninlə davrana bilmirəm çıx get,Nazlı".Ağrılar başladı belimdə yerə yıxıldım ayaqlarıma qan süzüldü kürəyimdən.Sonra qəribə varlıq hiss etdim belimdə çırpınmağa başladı.Baxdım ki qanadlarım var necə də parlaq,böyük,rəngli...Göylərə uçdum.Yuxarıdan qayalıq necə də sərt,soyuq görünürdü,günəşə yaxınlaşdıqca bədənim isinib parlamağa başlamışdı,nəfəsimdən çıxan çəhrayı parıltı səmaya yayılırdı,barmaqlarımın arasından əlvan kəpənəklər çıxıb havaya qarışırdı,güllər açırdı saçlarımın arasında.Aşağıda güllər görünməyə başlamışdı,mavi dəniz,yaşıl ağaclar...Uçmaqdan mutlu olmuşdum.Arxaya çöndüm baxdım bir anlıq.Boz və sərt qayalıqların arasında bir Monster oturmuşdu...